‘Je kon altijd bellen als er wat was’

Yvonne Verheijen woont in Winterswijk en kreeg een gastric bypass in januari 2010. Na de operatie viel ze 50 kilo af. Ze weegt nu 85 kilo, haar gewicht is stabiel en ze voelt zich uitstekend.

‘Het klinkt wat vreemd misschien, maar ik had het idee dat ik toen ik nog dik was minder voor vol aan werd gezien. Mensen praatten soms langs me heen, of ze zeiden: “Zou je dat wel doen?” als je iets lekkers nam. Ik denk dat mensen zich vaak niet realiseren hoeveel pijn zoiets doet. En dan de dingen als kleine stoeltjes in restaurants en kledingwinkels waar ze niet eens hun best doen om je te helpen. Ik werd er zo verdrietig van.

Dertig jaar lang, sinds de geboorte van onze oudste, heb ik geprobeerd om af te vallen. Modifast, voedingssupplementen, verschillende diëtistes, acupunctuur: van alles heb ik geprobeerd. Duizenden guldens heeft het me gekost. En het hielp allemaal niets. Mijn lichaam bevond zich continu “in de spaarstand”. Alles wat ik at werd opgeslagen als vet. Toen ik als gevolg van mijn gewicht ook nog last kreeg van slaapapneu was de maat vol. Ik meldde me aan bij de Obesitaskliniek in Hilversum.

Het advies na de screening was een gastric bypass. Het ziekenhuis waar ik me zou laten opereren had echter een wachtlijst en het duurde en duurde maar. Terwijl ik er zo graag vanaf wilde… Toen hoorde ik dat ik het ook in Leeuwarden kon laten doen. Ik heb mijn papieren teruggevraagd en ben naar het Centrum voor Obesitas in Leeuwarden gegaan. Daar kon ik binnen twee maanden terecht en na drieënhalve maand was ik geopereerd.

Van tevoren was ik wel angstig, mijn man ook, het is toch best een ingreep. Maar het is me 100% meegevallen. Ik ben heel tevreden over hoe het gegaan is. De begeleiding was goed, de verpleging, alles. Je kon de nurse practitioner altijd bellen als er wat was. Dokter Apers was degene die mij opereerde, een prettige man, die goed uitlegde wat er ging gebeuren.

We zijn nu twee jaar verder en het gaat heel goed met me. De pijn in mijn gewrichten is niet weg, maar ik beweeg me veel soepeler. De slaapapneu is helemaal verdwenen. Al me al ben ik een ander mens. Vrolijker, blijer. Mensen kijken ook op een andere manier naar mij. Ik krijg nu opmerkingen als “wat zie je er goed uit”; dat gebeurde vroeger niet. Door mijn slechte gewrichten is intensief sporten niet mogelijk, maar wandelen, fietsen en zwemmen kan ik gelukkig wel.

Vragen aan Yvonne? Klik hier.