‘Soms zou ik wel visitekaartjes willen uitdelen’
Dirk Postmus
Dirk Postmus woont op Terschelling, waar hij een administratiekantoor heeft. Hij heeft sinds november vorig jaar een gastric sleeve.
‘Omdat ik wist dat ik te zwaar was liet ik regelmatig mij mijn bloed, bloeddruk, het cholesterolgehalte etc. na kijken. Vorig jaar bleek bij de check dat er te veel ijzer in mijn bloed zat. De huisarts dacht aan ijzerstapeling en stuurde me door naar de internist. Daar werd ik uitgebreid onderzocht, maar het bleek geen ijzerstapeling te zijn. Verder was ik kerngezond. Wel zei de internist dat ik wat aan de zware kant was. Zeg maar gerust veel te zwaar was mijn antwoord .
Terug op de boot was er tijd om na te denken. Nu was ik nog helemaal gezond, maar het was de vraag of dat zo zou blijven. Ik kan wel doorgaan tot ik wat krijg dacht ik, maar ik kan het beter vóór zijn. Hierop heb ik mijn huisarts gebeld en een afspraak gemaakt. Ik wilde de diverse mogelijkheden om van het overgewicht af te raken met hem bespreken. De huisarts deelde mijn mening dat na de talloze diëten een operatie een oplossing zou kunnen zijn. Ik ben naar een voorlichtingsbijeenkomst geweest van het CON en me opgegeven voor de screening.. Na de screening bij de Obesitas Kliniek in Hilversum heb ik een positief advies voor een operatie gekregen.
Samen met de chirurg, Totté, kwamen tot de keuze voor een gastric sleeve. Op een dinsdag 17 november 2009 ben ik geopereerd. Zaterdags mocht ik naar huis en de dinsdag daarop ben ik weer aan het werk gegaan.
Een prettige bijkomstigheid is dat het hongergevoel afneemt na zo’n operatie. Door de volumeverandering van de maag kun je minder eten. Het hongergevoel blijft weg. Dit komt doordat er met het gedeelte van de maag ook de zone van de maagreceptoren (Ghreline) is weggehaald, die het hongergevoel aan de hersenen doorgeeft. Ik moet nu op de klok kijken of het tijd is om te eten. Ik kan alles eten, alleen in kleinere hoeveelheden en in een rustig tempo, maar geniet er nog net zo van als vroeger.
In vijf maanden ben ik 52 kilo afgevallen en dat gaat nog steeds door. Ik heb er geen moment spijt van gehad, sterker: als ik alles geweten had, had ik het veel eerder gedaan. Mijn beweeglijkheid is behoorlijk vooruitgegaan. En daarmee ook de conditie.
Bij het nazorgtraject had ik in eerste gedachte zo mijn twijfels, maar ben er na de eerste terugkomdagen achter gekomen dat het erg belangrijk is. Een ieder in de groep heeft zo zijn/haar probleempjes. Door naar elkaars ervaringen te luisteren kunnen er een heleboel van deze problemen opgelost worden. Al dan niet tezamen met altijd aanwezige nazorgteam, dat als er wat is altijd voor je klaar staat.
Ik kijk ook anders naar mensen met veel overgewicht. Soms zou ik wel visitekaartjes willen uitdelen, zo van: denk eens na over een operatie. ‘Het is echt een oplossing als je al talloze vruchteloze dieetpogingen hebt gedaan en er gaat weer een wereld voor je open.
|
