Marian Haringa

'Na twee heftige maanden kon ik eindelijk het ziekenhuis verlaten.'

Marian Haringa kreeg ernstige complicaties

Marian Haringa is een van de patiënten, bij wie ernstige complicaties optraden na de maagverkleiningsoperatie. Een ernstige buikvliesontsteking kostte haar bijna haar leven. ‘Toch zie ik het los van elkaar; de maagverkleiningsoperatie en de complicaties daarna. Ik heb gewoon pech gehad. Veel pech. Het was heel zwaar, maar ondanks dat  heb ik niets dan lof voor de mensen van het Centrum voor Obesitas. Vooral dokter Apers en Antje Holtrop zijn fantastisch voor me geweest. En nog.’
 
Haar verhaal begint op  donderdag 1 oktober 2009. ‘Ik werd die dag geopereerd, maar zag er totaal niet tegen op. Het was mijn vijftiende operatie en ik had nog nooit complicaties gehad, dus dat zou nu ook wel meevallen. Ik werd onder narcose gebracht, geopereerd, naar de uitslaapkamer gebracht en vervolgens naar de verpleegafdeling. Mijn man Klaas en de kinderen kwamen ’s avonds op bezoek, maar daar heb ik alleen vage herinneringen aan; ik was erg suf. Ik herinneren me dat iemand een glas liet vallen. Van wat er daarna gebeurde weet ik niets meer.’
 
Weken later hoorde Marian van haar man en kinderen, haar ouders en zus en van het personeel wat er was gebeurd. Na de operatie bleken er complicaties te zijn.  Lekkages. ‘Het ging helemaal fout en ik werd alleen maar zieker. Ik moest meteen opnieuw worden geopereerd. Dat gebeurde op de zaterdag. Dokter Apers belde meteen na de operatie om Klaas het trieste nieuws te vertellen dat ik op de intensive care lag, ernstig ziek was en buikvliesontsteking had. Toen Klaas en de kinderen kwamen lag ik  aan de beademing en aan allerlei medische apparaten. Ze hielden me in slaap. Het was heel moeilijk voor hen om mij zo te zien.  
 
Ik heb zes weken op de IC gelegen. Er zijn een paar keer hele kritieke momenten geweest. Klaas heeft mij later verteld dat ze op een avond  rond de klok van 11 uur gebeld werden door het IC-personeel met de mededeling dat hij nu met de kinderen moest komen. Klaas vroeg toen of het levensbedreigend was. Ze draaiden er niet omheen en het antwoord was ‘ja’. Toch kwam ik er bovenop. Op aanraden van personeel van de IC heeft mijn gezin foto’s van mij gemaakt in het ziekenhuis. Als het goed zou komen met mij dan was dit belangrijk voor de verwerking. Het was een zware periode, vooral voor mijn gezin. Maar ze werden geweldig opgevangen door het personeel van de IC en door dokter Apers. Langzaam ging het beter met mij.
 
Na de IC volgde de MC, de medium care. Daar begon de revalidatie. Ik kon niks, ik kon niet eens mijn vingers bewegen. Ik moest met alles worden geholpen. Ik kreeg logopedie en fysiotherapie. Langzaam ging ik vooruit. Na acht weken was ik zover dat ik het ziekenhuis mocht verlaten. Ik ging voor verdere revalidatie naar de Bloemkamp, een zorgcentrum in mijn woonplaats. Daar leerde ik weer mezelf wassen, aan- en uitkleden en later om weer te lopen, achter de rollator.  Op 15 Januari mocht naar huis. Ik had nog wel hulpmiddelen nodig, maar ik was zo blij dat ik weer thuis was. 
 
Op 1 april moest ik voor controle naar het MCL. Ik was 35 kilo afgevallen; daar was  ik trots op. Wel was er ondertussen iets bij gekomen waar ik niet zo blij mee was:  in mijn was buik een breuk ontstaan. Dokter Apers vertelde mij dat ik daar wel aan geopereerd moest worden. Ik zag er vreselijk tegenop. Ik was zo bang dat het weer fout zou gaan! Na de operatie was ik gelukkig direct bij. Er waren wel kleine complicaties, maar dat was niets vergeleken bij wat ik had meegemaakt. In de loop der tijd ben ik overigens nog vier keer geopereerd aan een breuk. 
 
Nu, twee jaar na de operatie ben ik 70 kilo kwijt, ik weeg nu 57,5 kilo. Natuurlijk, als je me vraagt als je alles van tevoren gehad geweten, had je het dan gedaan? dan zeg ik nee: niet als het me mijn leven kan kosten. Maar het zijn twee verschillende dingen. Ik ben blij dat ik zoveel ben afgevallen. Ik voel me beter dan ooit. De  pijn aan mijn voeten en knieën vanwege de artrose heb ik niet meer en ik kan lopen zonder pijn. En ik kan kleren kopen waar ik vroeger alleen van kon dromen. 
 
De  afgelopen twee jaar bestond voornamelijk uit operaties, opnames, controles en gesprekken; ik ben elke  maand wel één of meerdere keren in het MCL geweest.  Het is moeilijk om nu niet meer zo vaak op die plek te komen, er is zoveel is gebeurd. Dat klinkt misschien raar; het komt doordat dokter Apers en zijn assistente Antje zo vertrouwd voor mij zijn geworden. Ze hadden alle begrip voor mijn problemen en altijd een luisterend oor, wat voor mij heel belangrijk is. Ook de nazorg die wij als gezin hebben gekregen van het MCL is in  één woord geweldig. En nu ga ik mijn best doen om de normale draad van het leven weer op te pakken.’
 

 

Aanmelden

Klik hier om u aan te melden.


Snel naar

BMI berekenen


Uw bmi berekenen

Zo berekent u uw Body Mass Index:
Vul hieronder uw lengte (bijvoorbeeld 184) en uw gewicht (bijvoorbeeld 95.5).


Bereikbaarheid

Tel: 058 - 286 6969
Fax: 058 - 286 6103

Bezoekadres:
Henri Dunantweg 2
8934 AD Leeuwarden
Routebeschrijving

Postadres:
Postbus 888
8901 BR Leeuwarden